Q-bus podcast

Luister hier naar het volledige concert in Q-bus op 11 april 2008.

Kijk op de site van PROJECT 24 voor meer bijzondere concerten in Q-bus.

Recensie MusicMaker - Augustus 2008

JUNIOR EATS ALONE Love will slow me down De Matenplaatschappij / www.junioreatsalone.com Mix: Henri de Mooij, Bas Ernst, Jelle Waltman Master: Zlaya Hadzich, Studio 150

‘Pretend I got no voice, so writing this is my way to speak, pretend I am a raindrop but there are no clouds around, so who drops me?’, zingt Ronnie Verton in het openingsnummer Heal Me. Prachtig. En ook de rest van het album staat vol met muzikale en tekstuele hoogstandjes. Denk aan Dave Matthews Band maar dan met inhoud, een randje en eerlijkheid.

Waar veel bands in een dergelijk genre verzanden in pretenties, of zich verschuilen achter instrumentale of productionele trucs, houdt Junior Eats Alone altijd het gevoel binnen handbereik. Onder elke track zit een emotionele ongrijpbaarheid die het hart van elke popmuziekliefhebber sneller zal doen kloppen.

De arrangementen zijn slim en uitgebalanceerd zoals Nederlandse bands als Coparck dat ook kunnen. De hoes is opgebouwd als restaurant: de tracklisting is de menukaart, de bandleden het restaurantpersoneel. Ook tandenstokers in het hoesje ontbreken niet.

Is er dan helemaal niets mis met deze band?

Het antwoord is nee. Junior Eats Alone legt de lat voor Nederlandse popbands op fenomenale wijze een stuk hoger.

(Laurens van der Meulen)

Junior Eats Alone wint 'Het Talentenjacht'

Beste Junior Eats Alone,

Van harte gefeliciteerd! Jullie zijn eerste geworden bij Het TalentenJacht!!!

Jullie hebben hiermee een optreden gewonnen in het weekend van 30 en 31 augustus tijdens het Rapenburgfestival!

Jullie optreden is ingepland op *zondag 31 augustus *als slotact van het festival van *16.00 tot 17.00 uur*. Maar dit is nog niet alles, jullie winnen ook een mooie geldprijs!

Verdere informatie over het optreden krijgen jullie binnenkort!

Met vriendelijke groet,

De organisatie Het TalentenJacht

Recensie OOR - Augustus 2008

GITAARPOP JUNIOR EATS ALONE LOVE WILL SLOW ME DOWN (DE MATENPLAATSCHAPPIJ)

Misschien denk je bij Junior Eats Alone meteen aan het kleine broertje van Racoon. Dat geeft niet, want enkele nummers verder op Love Will Slow Me Down hoor al je dat de band uit Leiden meer in zijn mars heeft.

Het achtkoppige poporkest maakt zwoele liedjes met harde randjes, van alternatieve rock tot jazzy zomermuziek. Dat het desondanks een samenhangende plaat is geworden moet volledig worden toegeschreven aan de drie blazers; Henri de Mooij, Robert Bakker en Daniel Follman. Zij geven veel glans aan Junior Eats Alone. De groep is het meest een eenheid op de prachtige titelsong Love Will Slow Me Down.

Zanger Ron Verton toont zich zeer veelzijdig en springt van vrolijke soulvolle zang (You Again) naar droevige uithalen á la Thom Yorke (Even Though). Een niveau dat hij zonder moeite aankan én waarbij hij de schizofrenie weet vermijden.

Gelukkig zit de plaat ook vol verrassend stevige uitbarstingen, zoals tijdens Follow en Living Below, die voorkomen dat het een kabbelend beekje wordt. Love Will Slow Me Down is een integer album dat geen moment te zoet van smaak wordt. MARK BOOMSMA

Recensie LOS - Augustus 2008

POP/ROCK: Junior Eats Alone - Love will slow me down

Na een aantal succesvolle jaren als Id, maakte het Leidse rockcollectief eerder dit jaar een doorstart als Junior Eats Alone. Om deze stap direct kracht bij te zetten presenteerden de heren vorige maand het album Love will slow me down. Hierop wordt goed duidelijk waartoe de groep allemaal toe in staat is. En dat is heel wat.

De plaat meandert van opzwepende en groovy gitaarrock, langs intieme, laid-back luisterpop naar intrigerende en onvoorspelbare indierock. Door de hoogstaande composities lijkt iedere song een ontdekkingsreis op zich. Met een gemiddelde speelduur van vijf minuten wordt de luisteraar keer op keer verrast en blijft de gemoedstoestand voortdurend vervormen.

Het ene moment hard en heftig, dan weer breekbaar en romantisch, subtiel en relaxed, of swingend en meeslepend. Mede door de aanvulling van een breed instrumentarium (blazers, percussie, toetsen) plus elektronica is het onvergelijkbare geluid van JEA vele malen spannender dan pakweg Racoon, Johan of A Balladeer.

De productie is eveneens dik in orde, waardoor de band zich als een zeer hechte, professionele act met (inter-)nationale potentie presenteert. Leiden moet wel heel trots zijn op deze meer dan interessante band, die erg veel in zijn mars heeft!

Love will slow me down mag nu al een hoogtepunt in de Leidse rockhistorie worden genoemd!